Dünya dönüyor, teknoloji gelişiyor, fabrika makineleri dişlerini fakirin boynuna geçirmiş acımasızca çiğniyor…

Size şahit olduğum bir emek sömürüsünden söz edeceğim…

Yer, Eskişehir…

Hani şu okumuşluk seviyesinin yüksek oluşu ile övündüğümüz kültür şehrimiz… İşte tam da orada yaşanıyor en büyük emek sömürüsü ve işgücü hırsızlığı… akşam karanlık çöktükten sonra başlıyor bu serüven…

Gündüzleri güya kitabına uydurulan bir düzen var, zalim bir “düzen” içinde. Sigortası yapılan işçiler; fabrikada sabah 07:00 akşam 19:00 saatleri arasında günlük 21,5 liraya çalışıyorlar. Konuştuğum kişiler sevinerek anlatıyorlar; Şubat’tan sonra 23 lira alacaklarını…

Ama asıl vampir karanlık çöktükten sonra ortaya çıkıyor. Ve dişlerini çocuk, genç, yaşlı demeden önüne çıkanların boynuna geçirip kanlarını afiyetsizce emiyor. Gündüz okula giden fakir öğrenciler, ev hanımları, işsiz gençler arabalara doldurulup fabrikanın önüne dökülüyorlar adeta… (ha unutmadan şunu da söylemeliyim ki, bu işçilerin yarısı da Ortadoğu’dan kaçan mülteciler). Sigortalı olduğu için resmi bir şekilde emeği sömürülen gündüz vardiyası paydos ettikten sonra, sigortasız çalıştırılan gececiler başlıyorlar çalışmaya… bu insanlar insan sayılmıyorlar. Her birinin başında bir patron veya şef bitiveriyor. Saat 19:00’da başlayan azarlamalar bağırıp çağırışlar, yürüyen bantların gece yarısından sonra saat 02:00 da durması ile sona eriyor. Bu saatler arasında burada bu insanlar insanlık dışı bir muamele ile karşı karşıya kalıyorlar. Örneğin söz hakları yok… söylenen her şey itirazsız yapılmak zorunda!!! Tuvalete dahi izin alınmadan gidilmiyor. Sigortasız çalıştırılan bu insanlar 20 lira için her türlü hakarete boyun eğiyorlar.

Şimdi şunu sormak gerekiyor; adli makamların her şeyi bildiği, çözdüğü, eskisi ile kıyası sık sık yapılan bu güzel ülkemde, her köşe başında bir polis arabasının durduğu, halkın hakkını aradıkları bu fedakar ülkemde bu insanlardan haberleri yok mu? Bu emek sömürüsü, geceleri çalışan fabrikanın ışıkları hiç mi kimsenin gözüne çarpmıyor?

Bazı rahatı yerinde arkadaşlar abarttığımı düşüneceklerdir. O yüzden de merak edenlere açık adres veriyorum. Eskişehir Büyük Organize Sanayi Sitesi 26. Caddeye gidin, bu anlattıklarımın o insanları daha da küçük düşürmemek için ne kadar eksik olduğunu göreceksiniz.

Belki güzel devletimin şeffaf yetkililerinden birisi de bu yazımı okur ve o insanlara insanlık onurlarını geri vermek için bir adım atar umuduyla yazdım. Sözün bittiği noktada bu kadar değildi söyleyeceklerim…