İzmir Büyükşehir Belediyesinin altıncı katında bulunan Trafik Daire Başkanlığında kurulan “içki sofrası”nın görüntülerini dün sizlerle paylaştık.
Kimileri bu haberi belirli bir “cenaha” yakın anlayışıyla verdiğimizi iddia ederken, kimileri de bir belediye de içki içmenin “ahlaki” olmadığını ve kimileri de o fotoğraflara 4-6-8 yıllık bir ömür biçmeye kalkışarak tartışmaya farklı pencereden baktı.
Öncelikle şunun iyi bilinmesini isterim;
Biz bu işe, tıpkı diğer işlerimizde yaptığımız gibi “haber” gözüyle baktık. Ve o fotoğraflardaki içkilere vurgu yapmamızın nedeni, o içkilerin içildiği yerdir. Mesele içki değil, mesele o işin o Belediyede yapılmasıdır. Ve bu etik değildir. Çünkü orası bir kamu kuruluşudur, orada yapılması gereken hizmet üretmektir, içki sofrası kurmak değildir.
Bazılarında yerleşik bir algı var. İzmir’de yapılan bir olumsuz haber CHP’yi ilgilendirdiğinde çeşit çeşit kılıflar aranarak, olayın dezenformasyon edilmesi için, çeşitli görüşler ortaya atılır ve konunun özü, ilgisiz ve saçma sapan yerlere çekilir. Oysa mesele, CHP veya AKP olmamalı, mesele yapılan işin doğru veya yanlışlığının analiz edilmesidir.
O içki sofrası görüntüsü, AKP veya MHP’li bir belediyeden de elde edilebilirdi. O zaman haber değeri taşımaz mıydı?
Bu şuna benziyor;
AKP Kömür dağıtınca Takkiye, CHP dağıtınca Sosyal yardım algısı yaratılmaya çalışılması gibi.
Neyse
Burada aslolan o kurumda bu içki sofrasının kurulmamasıdır. Bunun için “asker uğurlaması”, “emeklilik kutlaması”, “doğum günü kutlaması”, “fotoğraflar eski” gibi mazeretler üretmek pekte sağlıklı bir iş değildir.
Netice de o fotoğraflar orijinaldir ve İzmir Büyükşehir Belediyesinin altıncı katında bulunan Trafik Dairesi Başkanlığında çekilmiştir.
Merak ediyorum;
Belediyesine yapılan operasyonları mazeret göstererek iş yapamadığını savunan, aslında sekiz yıldan bu yana hiçbir iş yapmadığı da ayrıca tartışılan Sayın Kocaoğlu, o “içki sofrası”yla ilgili bir açıklama yapacak mı, yoksa her zaman yaptığı gibi cevap veremeyeceği olaylar hakkında susmayı yine “erdem” mi sayacak?
Bekleyip, görelim…
Son bir hatırlatma, takiye değil, rakı içmeyi çok severim. Ve iyi de içerim. Bilenler bilir…
Atilla Sertel’le bu iş olmaz
İzmirli gazeteci meslektaşlarım yakın zamanda seçime gidiyor. İki karpuzu koltuğunun altında tutmaya çalışan Cemiyet ve Federasyon Başkanı Atilla Sertel’e karşı Aylin Süphandağlı’nın aday olduğu netleşti.
Çağdaş gazeteciler dışında, hiçbir Cemiyete üye olmadım olmayı da düşünmedim ve düşünmüyorum.
Çünkü mevcut işleviyle Cemiyetlerin bürokratik ve oligarşiyle kol kola bir yapı olduğu düşüncesindeyim.
Ancak şu kadarını da iyi biliyorum ki;
Atilla Sertel’in İzmir’de gazetecilerin sorunlarının üstesinden gelemediği de ayrı bir gerçek. Hafızalara, gazetecilere küfür eden, gazetecilerle kavga eden bir başkan olarak geçmesi de işin cabası.
Umuyorum gazeteci meslektaşlarım gelecekleri açısından doğru bir karar verirler…
Hasan Tahsin dağa küsmüş
Önceki gün yaşanan 4.4’lük deprem sırasında yayında olan İzmirimizin pek muhterem televizyon sunucusu Hasan Tahsin Kocabaş verdiği tepkilerle Türkiye Medyasının gündemine oturmuştu.
Sevgili Hasan Tahsin’i doğal refleksleri ve umulmadık atraksiyonlarıyla biliriz ve bir o kadar da küsmeleriyle.
Lâkin biz alıştık. Hasan bizim hasan. Küsse de, kızsa da atsan atılmaz, satsan satılmaz.
