Tarihe geçen finalle gelen şampiyonluk

Normal sezonun bitimi 9 puan farkla oldu. Galatasaray cephesi gelinen noktada play-off’a sezon başında olmadığı kadar tepkiliydi artık. Tabii bu tezin antitezi olarak, bu 9 puan farkın, tam da ‘lig sonunda ne de olsa play-off var’ rahatlığından ve play-off yüzünden sıkışan maç trafiğinin takımların sakatlık ve form durumlarında yarattığı etkiden olduğunu söyleyenler de vardı. Bu sezon tam da Nasreddin Hoca fıkrası tadında olduğu için, bu herkesin haklı olduğu ortam konjonktüre gayet uygundu aslında.

Bu play-off meselesi, göreve gelir gelmez kucaklarında şike dosyasını bulan Mehmet Ali Bey Federasyonu’nun intikamı belki de? Kulüp yöneticilerinin oylamada tamamen ‘duygusal’ nedenlerle evet oyu vereceklerini ve yarı yolda kendi istifalarını bile önceden planlayarak yapmış olabilirler hatta! Her aşaması komplo teorileriyle dolu bir sezonun değerlendirmesine kendi komplo teorimin kaydını düşmüş olayım bu vesileyle.

Son naifler de tarihe karıştı
Sezon içinde adı ve talimatnamesi de değişen play-off, ligin sonu geldiğinde çoktan ‘Süper Final’ olmuştu ve lig başlarken sezonu lider bitirene verileceği açıklanan Şampiyonlar Ligi biletinin ‘Süper Şampiyon’a gideceği aralarda bir yerde anlaşılmıştı. Maç programı belli olduğunda, süper finalden süper gerilim dışında bir şey beklemeyenlerin yürekleri çoktan ağzındaydı: Son maç Şükrü Saracoğlu Stadyumu’nda oynanacaktı ve fikstür çekiminin gerçekten kurayla yapıldığına inanan son naifler de bu vesileyle tarihe karıştı.

Daha maçlar oynanmaya başlamadan “Şampiyonluk son maça kalırsa, Galatasaray orada kupayı alabilir mi? Fenerbahçe taraftarı alkışlar mı?” suni gündemi devreye girdi. Daha maçlar başlamadan herkes son haftaya kilitlendi. Play-off işte böyle bir ortamda başladı.

Galatasaray play-off’a aslında iyi başladı. İlk maçta deplasmanda Beşiktaş karşısında alınan 2-0’lık galibiyet, ikinci maçta Fenerbahçe karşısında kaybedilmesine rağmen Galatasaray adına belki de sezonun en güzel, en baskılı futbolunun oynandığı karşılaşma ve 3. hafta Trabzonspor karşısında 4-2’lik skorla alınan farklı galibiyet. Ama memleket çoktan klasik ‘germe-açma’ mesaisine başlamıştı.

‘Hatır kupası eklenebilir’
İkinci Trabzonspor maçı sonrasındaki basın toplantısında Fatih Terim bu sezonun ruh halini gayet iyi özetledi: “Bu sezon şampiyonluğun artı bir değeri yok ama ne zaman oluruz onu bilmiyoruz. Her gün başka bir futbol dışı gündemle oyuncuların konsantre olması kolay değil. Herkes kendi kafasına göre bir şeyler yapıyor, futboldan bir şeyler almaya çalışıyor. Vermeyi düşünen çok az. Her gün yeni bir gündemle uyanıyoruz. Oyuncuların bu kadar işin arasında çıkıp oynamaları bile mucize. Allah nasip ederse şimdilik iki maç kaldı. Bu bizim tahminimiz. Sonra üç maç daha konulup, Hatır Kupası eklenebilir.”

Şapkaları önümüze koyma zamanı
Süper Final döneminde herkesin korktuğu başına gelecek, Galatasaray ’ın Trabzon ve Beşiktaş maçlarındaki puan kayıpları şampiyonluğun son maça kalmasına yol açacaktı. Gerilimli bir atmosferde oynanan maçın sezonun en kaliteli mücadelesi olmasını kimse beklemiyordu, olmadı da zaten. Maç; öncesinde ve sonrasında yaşananlarla, bir türlü yapılamayan kupa töreniyle futbol tarihinde yerini aldı.

Uzun lafın kısası, Galatasaray bu sezon baştan sona önde götürdüğü bir yarışta hak ettiği bir şampiyonluk yaşadı. Şampiyonluk törenini ertesi gün kendi taraftarıyla en güzel şekilde kutladı. Bu yıldan geriye çok hikâye, alınacak çok ders kaldı. Sezonun gazı dumanı, sevinci hüznü biraz dinince şapkaları önümüze koyup, özeleştiriyle başlayıp değişimle biten bir sürece imza atmalıyız ki bu olayları seneye bir daha yaşamayalım. Play-off’ta kalp krizi geçirip ölen dört taraftarın adına, dört toplantı yapsak yeter.

UEFA Kupası’nın yıldönümü kutlandı
Galatasaray ’ın başında 5. şam-piyonluğunu kazanan Fatih Terim, ‘Lig tarihinin en fazla şampiyonluk yaşayan çalıştırıcısı’ oldu. Terim, Sarı-Kırmızılıların başındaki 13. kupasına da erişirken dün bu kupaların belki de en önemlisi olan UEFA Kupası’nın 12. yıldönümü kutlandı.