Depremde Kimin Nereye Gideceği Belli

Japonya'da depremin hemen ardından alınan barınma tedbirleri çok hızlı ve programlı şekilde işliyor. Devlet ve halk depreme hep hazırlıklı olduğu için, devlet barınma işlemlerinde ilk birkaç gün aktif bir faaliyet göstermiyor, zira felaket anında barınma için gerekli program yapılmış durumda. Devlet bütün enerjisini felaketin boyutlarını anlamada ve enkazdan hayat kurtarma için harcıyor, ilk üç gün boyunca yoğun bir şekilde enkazdan can kurtarmaya çalışıyor. Depremden önce alınan önlemler ve programlı hareket etme hem devletin hem de afetzedelerin hayatını kolaylaştırıyor.

Felaketin ardından kimse paniğe kapılmadığı gibi, çok planlı ve programlı hareket ettiği için binlerce hayatın kurtulması sağlanıyor. Japonya'da depremin hemen ardından alınan barınma tedbirleri çok hızlı ve programlı şekilde işliyor. Devlet ve halk olarak depreme hep hazırlıklı olduğu için, devlet barınma işlemlerinde ilk birkaç gün aktif bir faaliyet göstermiyor, zira felaket anında barınma için gerekli program yapılmış durumda.

SPOR SALONLARI SIĞINAK
Japonya'da yaşanan herhangi bir afet durumunda, felaketin yaşandığı bölgede tüm okulların spor salonları da aynı zamanda sığınak olarak kullanılıyor. Ülke yıllardır yaşadığı deprem tecrübeleri nedeniyle tüm dünyaya örnek olabilecek nitelikte. Japonya'nın son büyük deprem ve tsunami felaketinden etkilenen Miyagi eyaletinde 1800 sığınak bulunuyor. Yetkililer belediyelerin bu sığınakları kanunen yapma zorunluluğu olduğunu belirtiyor.

Sığınakların her zaman kullanıma hazır olduğu belirtilirken, insanların hangi sığınağa gideceğini bilmesi bu durumda çok büyük önem arz ediyor. Sığınaklar, bir felaket durumunda 9.0 büyüklüğündeki bir depreme dayanacak şekilde inşa edilmiş. İnsanların afet durumunda böyle bir yere gitmesi devletin de işini kolaylaştırıyor ve böylelikle tüm yerel yönetimler insanlara toplu olarak nerede ve nasıl ulaşacağını biliyor. Bu sayede her sığınak belediye ve afet merkezleriyle irtibat halinde oluyor ve gerekli ihtiyacı bildiriyor.

Her sığınağın ortalama hacmini ve kaç kişiyi kabul edebileceğini önceden tahmin edebilen belediyeler insani yardımların afetzedelere doğrudan ulaşması için gereken tedbiri alıyor. Böylelikle yardımlar tek elden bu merkezlere nizami bir şekilde dağıtılıyor. Japonya'da 11 Mart'ta yaşanan deprem felaketinin ardından AA ve Kızılay ekibi ertesi gün felaket bölgesine ilk ulaşan yabancı ekiplerdendi. Bu sırada Kızılay'a telefonla ulaşan ve bölgede mahsur kalan bir Türk vatandaşı ile daha sonra bağlantı kurulamamış, fakat hangi sığınakta oldukları öğrenilerek, bir okulun içerisindeki sığınakta kendisine ulaşılarak su ve yiyecek temin edilmişti. Bu sisteme alışık olmayan ve yurt dışından gelen bir ekip bile rahatlıkla afetzedelere ulaşmıştı.

Yetkililer bu koordinasyonun sağlanması için insanların yaşadığı her yerde, binalarda, afet durumunda gidilecek en yakın sığınağın nerede bulunduğunun asılı olduğunu söylüyor. Bu prensipli hareket ve kimin önceden nereye sığınacağını, nereden ihtiyaçlarını tedarik edeceğini bilmesi, tarihin en büyük felaketlerinden birinde büyük bir keşmekeşi engellemişti. Halk öncelikli sığınma ve barınma işlemini hallettikten sonra sükunetle devletin yardımlarını beklemeye başlamıştı.