Seçiminiz Hangi Futbol?

“Hayatım boyunca -İngiltere’yle oynadıkları zaman bile- Hollanda’nın yenilmesini istediğimi hatırlamıyorum. Ta ki pazar gecesine kadar.” Nick Hornby’ye ait bu sözlerdeki Pazar gecesi, 2010 Dünya Kupası finalinde İspanya’nın Hollanda’yı 1-0 yenerek kupaya uzandığı zaman dilimi. Alıntı, ‘The Blizzard’ adlı İngiliz dergisinin ilk sayısındaki (mart) Simon Kuper’in yazısında yer alıyor.

Yazının konusu şu: Hollanda’nın liberalizmden uzaklaşmasının Hollanda Milli Takımı üzerindeki etkileri. Ünlü futbol düşünürü Kuper’e göre, liberalizmden uzaklaşan ve ‘Yeni Hollanda’ olarak adlandırdığı ülkenin milli takımı artık futbolu ‘çirkinleştiriyor’. Yazar, Dünya Kupası’na hazırlanılan süreçte, finallerin kaybedeni Hollanda’nın bu mağlubiyetlerine atıfta bulunan “Yenilgi güzel de olsa sadece yenilgidir” sözlerinin yer aldığı reklam kampanyalarının kabul gördüğünü belirterek artık ‘Portakallar’ın kazanma yolunda her şeyi mübah sayan bir anlayışa geçtiğini ‘üzülerek’ anlatıyor.

Burada sembol isim ise herkesin aklına geldiği gibi ‘ayak kıran’ Nigel de Jong. Futboldaki çirkinliği böyle nitelendirirken, siyasette liberalizmden uzaklaşıp vardıkları nokta Türkiye’de basında yer aldığı haliyle biraz daha tanınıyor: Azınlıklar, özellikle de İslam karşıtı söylemleriyle tepki çeken Hollanda ‘Özgürlük Partisi lideri’ Geert Wilders.

Ve makalesini milli takıma ‘Yeni Hollanda’nın şeytani yüzü olarak nitelendirdiği Nigel de Jong’un yerine artık ‘Geleneksel Hollanda’ çağrışımı yapan Rafael van der Vaart’ın çağrılmamasıyla yaşadığı heyecanını gizlemeden şu şekilde bitiriyor: “Yeni Hollanda, Wilders’lerin ülkesi olarak tanınmaya başladı, eğer futbol takımı da De Jong’larınki olacaksa gerçekten yazık.”

Halihazırda siyasetin her alanında Wilders’ler ve sporun her dalında De Jong’larla dolu bir ‘Yalnız ve güzel ülke’ halinde olmamız nedeniyle bunun Türkiye yansıması da pek farklı değil. Siyaset sahnesindeki aktörler ve sahadaki futbolcular pek de sporun ruhuna uygun davranıyor diyemeyiz. Hatta milli takımın bile yenemediği elin oğlunu ‘döverek’ yolladığı dün gibi yakın. Peki biz nasıl ‘güzel oyun’u güzel oynayacak ya da oynatacağız?

Bunun cevabı da galiba, yakın zamanda gidici görünen Guus Hiddink’in aynı dergideki Philippe Auclair’e verdiği mülakatta Barcelona ve Messi’yi neden herkesin sevdiği üzerine söylediklerinde: “Barcelona ve Messi, evden çıkarken annesine ‘Top oynamaya gidiyorum, akşam 8 gibi dönerim’ diyen çocuklar gibiler. Statta 100 bin kişi ya da ekran önünde milyonlarca insan olsa bile futbola yaklaşımları bu şekilde. Futbolun içinde olmayan şeylere takılmıyorlar. Teknik adamların bu konuya eğilip Messi’nin oynayabileceği ortamı yaratması lazım.”

Meselenin bu yakadaki yansımasına göz atarsak, Arda’ları ya da Semih’leri ‘çocuk gibi’ oynatabilecek bir ortam şu an maalesef yok. O yüzden yeni bir yol ayrımındayız. Galiba geleceğimiz de ‘De Jong’ların sahada, Wilders’lerin yönetimde olduğu bir spor mu, yoksa Van der Vaart’ların sahada olmasını sağlayacak bir yönetime mi karar vereceğimizde saklı. Van der Vaart’lar olsun, ‘güzel kaybedelim’ derim.
Not: İzin kullanan Banu Yelkovan’ın yerine oyuna girdim. Telaşa mahal yok.