Yüzyılın Eski Şafak’ı

13 Temmuz 1930 yılında bu ülkede büyük bir katliam gerçekleşti. Atatürk’ün yakın silah arkadaşı Salih Omurtak komutasındaki ordunun Zilan Deresi’nde çembere aldığı 15 bin insan, kadın, çocuk, yaşlı demeden öldürüldü, katledildi. O gün “temizlik başladı” diye büyük puntolarla yazan Cumhuriyet Gazetesi ve devletin Kürtleri sindirme ve yok etme politikaları, bugün, “Büyük Temizlik” manşetiyle çıkan Yeni Şafak Gazetesi ve AKP’nin Kürtlere karşı uyguladığı politikalarda tezahür etmektedir.

Katliamın ardından, Milliyet Gazetesi, Başbakan İsmet İnönü’nün bir demecini yayımladı. Kürtler’in deyimiyle “sağır İsmet” şöyle diyordu: “Bu ülkede sadece Türk ulusu etnik ve ırksal haklar talep etme hakkına sahiptir. Başka hiç kimsenin böyle bir hakkı yoktur. Aslı astarı olmayan propagandalara kanmış, aldanmış, neticede yollarını şaşırmış Doğu Türkleridir.” 

Peki, sizce bu politikada değişen bir şey var mı?

Bize geçmişi hatırlatan politikalar ve “Eskinin Şafak”ının attığı manşete baktığımızda yüz yılda hiçbir şey değişmemiş.

O gün, Katliamın izlerini silmek için Zilan Deresi’ne ve çevresine üretim çiftlikleri kuran ve giriş yasağı getiren devlet, bugün Tahir Elçi ve diğer bütün ölümlerin izlerini silmek için sokağa çıkma yasağı ilan edip, hiç kimseyi bu yerlere sokmuyor.

Devlet aynı, retçi politika aynı, Kürtlere biçilen değer aynı…

Değişen tek şey, o gün İslam adına isyan ettikleri için öldürülen Kürtler, bugün Allah u Ekber naralarıyla katlediliyorlar.