En İyi İstanbul Bienali

Açılışından bu yana 30 bin izleyicinin ziyaret ettiği 12. İstanbul Bienali, uluslararası basında da geniş yankı bulmaya devam ediyor. Uluslararası basın da hemfikir: "İstanbul Bienali, dünya sanat ajandasının en cazip etkinliği"

The Independent (İngİltere)
Yıllar içinde statüsü giderek artan İstanbul Bienali, Venedik Bienali’ni de geride bırakarak, dünya sanat ajandasının en cazip etkinliği oldu.

International Herald Tribune (ABD)
12. İstanbul Bienali özünde siyasi, sadeleştirilmiş ve gizemli. Bugüne kadarki İstanbul bienalleri arasında en iyisi. İstanbul’un kültürel güç olarak yükselmesindeki en büyük gösterge.

The Wall Street
Journal (ABD)
İstanbul’daki canlı sanat ortamı bienale olumlu katkı sağlıyor. Dünyada bienaller genellikle gözde genç sanatçılar için bir çıkış noktası oluştururken, İstanbul Bienali küratörleri Adriano Pedrosa ve Jens Hoffmann, özellikle gözden kaçmış, daha olgun, işleri hâlâ anlamlı olabilecek sanatçılara yer vermiş.

The Financial Times
(İngİltere)
İstanbul Bienali’nde bu sene yer alan sanatçılar en ağır temaları çok hünerli şekilde işlemişler. Felix-Gonzales Torres’in parıldayan trajik zekâsı, serginin üzerinde koruyucu bir gölge gibi duruyor. Sosyopolitik içeriğine rağmen, bienal hayal gücünü fikirlere kurban etmiyor. Bu başarıda en büyük pay ise mimar Ryue Nishizawa’ya ait. Sergi sanki tekmişçesine yerleştirilmiş, organik bir enstalasyona benziyor.

The Economist (İngİltere)
Entelektüel açıdan çekici, dokunaklı ve tutarlı bir sergi. Örneğine az rastlanır bir başarıya imza atıyor. Aydınlatıcı ve unutulmaz nitelikte.

The Daily Telegraph
(İngİltere)
1987’den bu yana düzenlenen İstanbul Bienali, Venedik ve Sao Paulo ile birlikte dünyanın en saygın üç bienalinden biri olarak gösteriliyor. Bu yıl bienale ev sahipliği yapan iki bina, Antrepo 3 ve 5, gerçek anlamda zihin açıcı sayıda fikir ve görseli barındıracak kadar büyük, aynı zamanda bu deneyimi keyifli kılacak ölçüde ılımlı ve kompakt.

Süddeutsche Zeitung
(Almanya)
İsimsiz (12. İstanbul Bienali) “yeni başlayanlar için” bir bienal değil. Bienallerde 90’lı yılların başından bu yana süregelen sergileme formatı bu bienalle kırılıyor.

Der Tagesspiegel (Almanya)
İstanbul’da yaşanan büyük patlama kültür alanında da kendini gösteriyor. 12. Bienal uluslararası çapta meydan okuyor.

Liberation (Fransa)
İstanbul’un rakipsiz bienali, 12’nci yılında çoğu Yakındoğu ülkelerinden gelen sanatçıları ağırlama şansı buluyor.
Etkinlik kültürlü bir koleksiyoncu olan Ömer Koç’un ve Koç ailesinin sponsorluğunda mümkün kılınıyor.

El Pais (İspanya)
Félix González-Torres’in ruhu, şekil güzelliği ve sosyopolitik vurgusu bugünlerde İstanbul Bienali’nin üzerinde.
Küratörler, González-Torres’in sanatsal ışıltısıyla, çalkantılı ve yaşlı İstanbul’u New York’a denkleştiriyor.

El Mundo (İspanya)
‘Kim, nasıl ve kimin için?’ sorularıyla gezeceğimiz bir bienal değil; aksine düşüncelerimizin asi ucunu zorlayan ve savaşarak kimlik kazanan bir etkinlik.

ABCD (İspanya)
İstanbul Bienali, küresel bir perspektifte ancak küratörlerin uzmanlaşmalarıyla, İstanbul ve Türkiye’nin jeopolitik konumuyla da tutarlı, ince elenip sık dokunmuş bir projeye odaklanıyor.

NZZ am Sonntag (İsvİçre)
Türkiye’nin güncel sanatına uzunca bir süredir büyük bir uluslararası ilgi var. 12. İstanbul Bienali ardında büyük bir etki bırakıyor. Bienalin izleyici sayısı gittikçe artıyor.

Der Tagesanzeiger (İsvİçre)
İstanbul Bienali’nin her edisyonu İstanbul’un Avrupa ve Ortadoğu, Müslümanlık ve Hıristiyanlık arasındaki jeopolitik konumu ve kültürel özelliklerini işlerken; bu kez kültür karışımı ve jeopolitik sloganlar yerine tarih ve soyutlaşmak, ölüm ve aşk temaları öne çıkıyor.

O Estado de Sao
Paulo (Brezİlya)
İstanbul Bienali, düzenli ve temiz bir yapıyla, çoğunlukla Ortadoğulu ve Latin Amerikalı sanatçıları bir araya getiriyor; sanat ve politikayı içten bir çizgiyle ve gösterişe çok yer vermeden karşı karşıya bırakmayı amaçlıyor.