Görmedim, duymadım, bilmiyorum

Para taşıdığı çantaları gördüler...

Nasıl lüks hayat yaşadığını gördüler...

Ebru Gündeş'e aldığı yalıları gördüler...

Düğününde takı takıp, oynayanları gördüler...

"Sana trafik cezası kesen amirin..." Diyen bakanı gördüler...

"Gerekirse önüne yatarım, sana hiçbir şey olmaz bu ülkede" diyen bakanı gördüler...

Aldığı hediyeleri takdim ederken gördüler...

Koşan yarış atlarının milyon milyon kazandığını gördüler...

Yalaka medyanın kendisine verdiği ödülleri gördüler...

Yolda gördüler, fotoğraf çekildiler...

Yetmedi, kurtarıcı olarak gördüler...

Hediyeleri alan bakanların meclisteki konuşmalarını dinlediler...

Aldığı hediyelerin kaçar milyon dolar olduğunu dinlediler...

Yazdığı şarkı sözlerini dinlediler...

Takdim ettiği paraları sıfırlayamayan başbakanın ses kayıtlarını dinlediler...

Yandaş medyada röportajlarını dinlediler...

Yetimin, yoksulun vergisine bindirip, beyefendinin zedelenen itibarını geri kazandırma adına faiziyle milyonlarca doları geri ödediklerini dinlediler...

Ama...

Gencecik oğlan bu yaşta bunları nasıl yaptı demediler!

Kim bu oğlan? Nedir, necidir? Demediler!

Bu kadar sıcak parayı nasıl olur da bu kadar cömertçe, hunharca harcıyor, demediler!

Dağdan gelip, bağdakilerle nasıl olur da bu kadar samimi olabiliyor, demediler!

Bu oğlanı ülke meselelerimizin içine nasıl dahil ettiler, diye düşünmediler!

Ayakkabı kutularından taşan paraların hesabının sorulacağını düşünmediler!

En acımasız kötülükler her zaman kötü insanlar tarafından işlenmiyor ve çoğu zaman başımıza gelenlerin sebebi, iyi insanların görmezden geldiği şeyler yüzündendir!

Hülasa, bu ülkenin kaderidir: "Görmedim, duymadım, bilmiyorum. Bilsem de...."

Üç maymun diye bilenler, maymunlar çoktan dört oldu!